Dün bitti

0
686

Değerini Bilmek Gerekir Hayatın…
Hayatın değerini bilmek gerekir… Hayatın, sevginin, ailenin, dostluğun, aşkın…Herşeyin Değerini bilmek Lazım…
Hayat gerçekten çok acımasız… Bir şekilde hayatın bir yerinden tutunmaya çalışıyoruz her an her dakika . Her şeye rağmen direnebiliyoruz… Öyle ki yaşanılan zorluklar pes ettirebiliyor.Yaşamak öyle güzel bir duyguki. biz insanları Pes etmek kolay gelebiliyor bazen… Kendini veya çevredekileri suçlamak,bazen çok kolay. her şeyi karşı tarafa yıkmak rahatlatıyor bazen içimizi…
Kaçmamalı insan, yaşanan sorun her ne şekilde olursa olsun kaçmamalı… Olayların karşısında Direnmeden bişeylerin arkasına saklanmak ve kaçmak… Ne kadar yanlış halbuki!! Ya da susmak çoğu zaman, susuşların arkasına saklanmak… Susarak hiç bir şey halledemeyiz konuşamamak Paylaşmamak en basit derdini bile anlatamamak. Bu sefer içinle konuşmaya başlarsın Kendinle hesaplaşıp, sorgulamaya başlarsın ..beyninde yüreğinde bitmek bilmeyen eziyet olur O zaman kendi kendini yersin susarak
Halbuki konuşmalı insan, derdi neyse kimleyse konuşmalı, haklı haksız yönlerini çıkarmalı ortaya… Ne malum beklide haklı olan taraf sensindir Boşuna kendini yıpratıyosundur İşte bu yüzden susmamalı insan, konuşmalı her şeyi… İnanıyorum ki konuşulduğu taktirde çözülmeyecek sorun yoktur…
Çokta irdelememek lazım hatayı… Bir olayın üstüne gitmek her zaman iyi sonuçlar doğurmaz Hatayı ve hayatı ne kadar sorgularsan o kadar sorun çıkarır sana… Onun sorun çıkaracak bir nedeni vardır mutlaka… o yüzden es geçmeli bi takım şeyleri, hele karşında sevdiğin değer verdiğin bir kişi varsa boşver bu seferlik tüm hataları…bazen görmezden gel …
Hayat insana her dakikasında bir oyun oynarken, bizler hayatla ve bu oyunlarla başa çıkabileceğimiz yönleri görmezden geliyoruz bazen iyi bazen kötü hayatın kendisi yaşarken öğreniyoruz hataları sevinçleri..
Bazıları ailelerini hiçe sayar, milyonlarca acı çektirir onlara… alttan alamaz bir türlü, halbuki en kolay olan nedir anlamaktır birbirimizi … Kendisini anlamasından yakınır halbuki oda ailesini anlamıyordur o esnada… Sanki bir ailesi daha olabilecekmiş gibi davranır…bazen kendi ailemizi hep hiçe sayarız ya başka ailelere özenerek onun kızı olsaydım yada onun oğlu ..bence aile bağlarını sadece sevgi sefkat toparlar kenetlenen ellerle …
Bazısı dostunu,arkadaşını küçücük bi sebepten dolayı kırar, kaybeder onu, bazen de elinin tersiyle iter dost elini sebepsiz yere bırakırız suna inanıyorumki dostluk emek ister iyi günde kötü günde hep dost olmalı bize değer veren kafamızı omzuna koya bileceğimiz bir dost …….…
Ya aşk… Aşk çok kolay yakalanmıyor… Eğer aşk ayağının dibine kadar geliyorsa tutmalı bilmeli onu, yakalamalı yakasından… Bazen fark edilmez aşk, yanındadır, sana ses verir en derin yerinden ama anlayamazsın bazen, yada anlarsın da yokmuş gibi davranırsın… Öyle davranmak daha kolaydır çünkü, çünkü aşk zordur, bulması da elinde tutması da… Korkarsın yani,yani kaçarsın aşktan… o kovalar sen kaçarsın… Ne büyük yanılgıdır aşktan kaçmak… Oysa ki hep içindedir o, onunla nefes alırsın çoğu zaman ama korkularının yanında aşk küçük kalır
Aşkı küçültmemeli “bu aşktan korkuyorum, sonu kötü olabilir, kaçayım ben bu sevdadan, nasılsa tekrar aşık olurum unuturum onu” demek ne büyük saçmalık Belki o an yaşadığın aşkı ve coşkuyu bir daha bulamayacaksın…Belki hayatında bir çok şeyi kulak ardı ettin, korktun, kaçtın ama aşktan korkma bunu aşka yapma… koru onu en güzel şekilde…

Yani kısacası değerini bilmek lazım hayatın… Hayat gerçekten çok kısa… Yaşamanın, aldığımız nefesin ve hala bedenimizde olan ruhun değerini bilmeli… Unutmamak gerek; bir tekrarı daha yok bu hayatın, erteleme hayatı ve küçücük bir yaşanma ihtimali olan isteklerini………. sevgili okurlarım bu yazıyı sosyal medyadan araştırarak yazdım harikasın sen internet ….

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu girin!
Lütfen adınızı buraya girin