Türkiye’deki hukuk eğitimi

0
427


Ülkemizdeki üniversite eğitiminden soyutlanmış Hakim, Savcı ya da Avukatların mesleki nitelikleri tartışması bana, biraz eksiklik içerir gibi geliyor.Öncelikle, üniversite eğitimi ele alındığında görülecektir ki; üniversite hocaları bilimsel üretim yapmadan ve hatta bilimsel hırsızlık yöntemi kullanarak tez verenler tarafından istila edilmiş durumdadır.Üniversitede verilen eğitimin (!) bize bir hukukçu kimliği kazandırmadığı gibi mesleki olarak yeterlilik bile kazandırmadığı ortadadır. Zira tartışma meslek üzerinden ağırlıkla yapılmakta ve fakat hukukçu kimliği üzerinden yürütülmemektedir. Bu demek değildir ki; mesleki tartışma yapılamaz. Tabii ki yapılır ancak, bir tartışmada mesleki yetersizlik genellemeye yönelik yapılıp tartışılıyorsa burada mesleki eğitimin alınmasına ilişkin bir sorun var demektir.Üniversitede hukukçu kimliği kazanamdığımızdan (kendimi katmada bir beis görmüyorum, ancak olmaya çalışıyorum) ileride avukat, hakim yada savcı kimliği ile kendimizi ifade etmekte ve bu ifade ediş biçimi dava kazanma kaybetme, dosya bitirme dava açma gibi mesleki ama asla hukuki olmayan parametlerle ölçümleri kullanmamıza sebep olmaktadır. Sakın olaki, bu parametlerin kullanılmasının yanlış olduğunu söylediğim düşünülmesin, sadece verilen hükümlerin, kapatılan dosyaların, hazırlanan iddiarnamelerin ya da avukatlarca kazanılan davaların, (malum avukat dava kazanır) ya da kısa zamanda verilmiş bir hükmün ölçüme esas alınması yetmez, aynı zamanda yargılamanın yapılış biçimi ile verilen kararın adil ve hukuka uygun olması gerekir.Bu bazı zaman meri kanunlar nedeniyle hukuka aykırı bir hüküm dahi oluşturabilir. Zira, her yazılı metin usulüne uygun hazırlandığı sürece kanunlaştırılması mümkün olması açısından kanun niteliğini alabilir ancak, her kanun salt kanun olması sebebiyle hukuka uygun bir metin anlamınıda kazanmasına yetmez.Bu nedenle Üniversite eğitiminde aynı sıraları paylaşan dostların daha sonra bulundukları koşulların etkisi ile bilincini oluşturması ve bilinçle beraber okuduğu ve aynı işlevin parçası olanlara yabancılaşması sadece ve sadece hukukçu kimliğinin kazanılması ile aşılabilir. Bu ise genel olarak yaşadığımız ortamın bilincimizi oluşturmasını engellemek ve bizim bilincimizle yaşadığımız ortamı değiştirme gücümüzü kazanmış olmamız ile izah edilebilir.Sonuç olarak, niceliğin niteliği yendiği bir cehalet dönemini yaşayan dünyanın bizlerde Türkiye’deki parçalarıyız. Yapılması gereken iş Üniversitedeki Hukuk eğitimini hukukçu yetiştirebilecek hale getirmekle işe başlamaktır. Hukuk felsefesi ve sosyolojisinin üvertür ders olmaktan çıktığını düşünce ve toplumların gelişim tarihlerini bilen kendi yazdığı tezlerle hukuk gelişimine katkıda bulunmuş hocaların bulunduğu bir eğitim. Bu yetmez, bunun devamında sav ve savunmanın aynı yetki ve koşullarda olduğu, adliyenin sadece hakime bırakıldığı ve terfi ile tayinde ve disiplinde ve ücretinde hakime hakimden başkasının karışmadığı bir sistem. Devamla, sav’ın hazırladığı iddianamelerin sonucunda kurulan hüküm oranının mesleki yeterliliğinin ölçülmesinde parametlerden biri olarak alındığı bir sistem. Savunmanın bu işin sadece para kısmını değil hukukun gerçekleşmesinde içtihat yaratan hukuka aykırı yönetmelik, yasa iptali sağlamaya yönelik davalar açmayı da hedeflediği bir hukuk alemi yaratılması gerekir.Yaşadığımız ortama bir bakın böylesi verimli bir ortamdan bahsedebilirmiyiz. Şu anki sorun, hakim savcı yada avukat sorunundan evvel hukukçu kimliğinin yitirilmesi sorunudur. Hukuku ihlal konusunda üç meslek gurubu yarışma halindedir.Ve unutmayalım ki, mücrim çoğalınca cürüm zail olur. Saygılarımla…

Paylaş
Önceki İçerikHAKKI SÖYLEMEYEN, HAKSIZLIK KARŞISINDA SUSAN DİLSİZ ŞEYTANDIR
Sonraki İçerikUfak Bir Siyaset Değerlendirmesi
European Court of Human Rights,ECHR Judge,Setenay Eksioglu 8 Aralık de İstanbul'da doğdu. Önce İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Kamu Yönetimi'nde okudu ve burada 1984-1993 arasında araştırma görevlisi olarak çalıştı. İlk master derecesini de bu okuldan aldı. İkinci yüksek lisansını Nancy II Üniversitesi'nde Avrupa Hukuku alanında yaptı. Ardından Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden mezun oldu. 1990'da İstanbul Barosu'na kaydoldu. 1992'de İstanbul Üniversitesi Kamu Hukuku dalında doktorasını tamamladı. 1999'a kadar İstanbul Üniversitesi'nde çalıştıktan sonra, 1999-2008 arasında Galatasaray Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde öğretim üyeliği ve dekan yardımcılığı görevlerinde bulundu. Aix-Marseille III Üniversitesi ve Montpellier II üniversitelerinde misafir öğretim üyeliği yaptı. 22 Ocak 2008'de Avrupa Konseyi Parlamenterler Meclisi tarafından AİHM'in Türkiye'yi temsil edecek yargıcı seçildi. Eksioglu'ın akademik çalışmaları insan hakları, bireysel özgürlükler ve Avrupa hukuku üzerine yoğunlaşıyor. Eksioglu, AİHM'de Türkiye'yle ilgili en çok ifade özgürlüğü, adil yargılanma hakkı ve mülkiyet hakkıyla ilgili davalara bakıldığını anlatmıştı. Eksioglu'ın, Avrupa Birliği ve Avrupa anayasaları konusunda yayımlanmış çok sayıda makalesi ile "Ulusalüstü Anayasal Düzen Olarak Avrupa Topluluğu Hukuk Düzeni Egemenliği" ve "Avrupa Topluluğu Hukuk Düzeni ve Ulus - Devlet Egemenliği" başlıklı iki kitabı bulunuyor.ve cok sayıda yayınlanmış fransızca kitapları mevcut olup halen devam eden Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi anayasal hukuk süreclerde yer almaktadır

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu girin!
Lütfen adınızı buraya girin